Lieve allemaal,

De velden zijn wit om te oogsten, de oogst is wel groot en arbeiders zijn er weinig, vraag dan de Heer van de oogst of Hij arbeiders uitzendt in zijn oogst – (in de Bijbel Johannes 4:35)

Als we kijken naar deze tekst dan zien we dit hier letterlijk. In het natuurlijk zien we een oogst die aan het rijpen is en een tekort aan mensen die helpen. Als we met geestelijke ogen kijken, zien we hetzelfde en bidden we voor meer mensen🌿

Bijna het hele zuiden van Spanje bestaat uit olijfgaarden. In ons gebied zijn de voorbereidingen begonnen voor de oogst. Boeren maken hun land klaar zodat ze straks makkelijker kunnen oogsten. Intussen is de eerste regen gevallen zodat de olijven nog even flink kunnen groeien. De Bijbel spreekt van late regen en een land als Israël heeft natuurlijk hetzelfde klimaat als hier in Spanje. Die late regen is nodig voor de oogst. Als deze niet komt, mislukt de oogst voor een groot deel omdat dan de olijven gaan krimpen en er nauwelijks olie uit te persen valt. Ook voor de olijvenoogst is het een uitdaging om voldoende mensen te vinden. Vaak helpen hele dorpen mee om de oogst binnen te halen en daarnaast zijn er seizoensarbeiders die meestal uit Afrika komen 🧒🏾🫒.

In het dorp krijgen we mooie contacten. We ontmoeten mensen bij ons thuis en ik ga 2 x per week naar een soort vrouwenclub waar spelletjes worden gedaan of handwerken en altijd ook een uurtje gymles. Nou heb ik veel talenten gekregen alleen lenigheid hoort daar niet bij. Met dames die op leeftijd zijn en volgens mij flamenco dansend geboren zijn, doe ik mee met de gym 💃. Zie het plaatje voor je: tussen de oudere dames die serieus lenig zijn en dan ik die maar nauwelijks mee kan komen. Dat zorgt voor heel wat hilariteit. Die lange Nederlandse die ook nog een keer zo lenig is als een plank 😂. Het is vooral gezellig en heel goed voor de taal ook en heel fijn om zo te verbinden.

Ook in de gemeente in Granada voelen we ons bijzonder thuis en krijgen we mooie contacten. Op Ronalds verjaardag hebben we met een hele groep gezellig bij ons thuis gegeten en gezwommen. Wat hebben we enorm genoten met elkaar 🍰🎈🥳🎉.

Ronald houdt zich, naast de ontmoetingen en taallessen, ook bezig met andere klusjes 😂 Helaas hebben we nog maar 1 poesje al moet ik zeggen dat de term tijgertje beter op z’n plek is. Poes Chica is een schriel straatkatje die voor niets en niemand bang is en daardoor heel wat ongedierte wegvangt. Twee van onze poezen zijn ‘zomaar verdwenen’ en we zien ook een toename van ongedierte buiten. Tja, wat doe je dan?

Ronald vindt extra katten niet zo’n goed idee. Ze houden wel ongedierte weg alleen moet je ze toch ook weer opvoeden 🐈‍⬛.

Samen hebben we daarom afgesproken dat Ronald de strijd aangaat om ratten te vangen. Die wil ik hier niet in de buurt zien. Ik moet zeggen dat hij ook in Vorden zeer succesvol was in het vangen van ongedierte en hier heeft hij gewoon de strijdbijl weer opgegraven 🪓. Poes Chica vangt de muizen, ratten en konijnen weg en Ronald heeft nu 3 ratten gevangen in 1 week 😱.

Eind van het jaar gaan we het samen evalueren en als dit niet afdoende is komen er katten bij 😂.

Wat ook heel boeiend is, is dat we onszelf soms flink tegenkomen in de cultuur. We blijven ons verbazen: hoe er hier geparkeerd wordt bijvoorbeeld. De auto van de buurman raken…. geen probleem, nog even een keer steken – boem – boem en dan parkeren. Schade? Ach, jammer dan. Rotondes die vanaf de rechterbaan genomen worden terwijl ze linksaf moeten slaan…..😱 Daarbinnen laveren we en vinden we onze weg steeds meer en voelen ons zelfs al thuis, heel bijzonder.

Het laden van de auto is nog steeds een stevige uitdaging. We kunnen natuurlijk bij het huis laden en intussen heeft Ronald ook voor onderweg een heel aantal mogelijkheden uitgevogeld. Met regelmaat komen we op plekken waar een laadpaal staat die zo onmogelijk gesitueerd is dat ze, volgens Ronald, gesponsord zijn door het plaatselijke schadebedrijf 🚗😂. Je kunt bijvoorbeeld je auto niet uit want dan komt de deur tegen een paaltje of muur en met geen mogelijkheid kun je de auto anders neerzetten. Interessant…..😂.

Gisteren is onze tijdelijke brievenbus geregeld 🎈🎉. In de mail kregen we een berichtje dat er iets klaarlag op het postkantoor. Allang blij dat we een mailtje ontvingen natuurlijk en óp naar het postkantoortje in een dorpje verderop. Dit bestaat uit niet meer dan een piepklein kamertje waartussen ongeveer 12.10 en 12.30 uur even iets opgehaald kan worden.

Een exercitie op zich maar elke keer weer opnieuw een verrassing hoe behulpzaam mensen zijn. De postbode zag mijn naam en er ging gelijk een lampje branden. Aaaahhhh señora, er is post voor jullie geweest maar ik wist niet wie jullie waren en heb het terug naar NL gestuurd 😃. Nu maar hopen dat het niet een bekeuring was of een schrijven van de Belastingdienst…… 😍. Ons adres hier, wat in de officiële papieren vermeld staat, bestaat blijkbaar niet en hier kent de postbode iedereen, tja behalve ons tot nu toe….. Maar hij heeft nu mijn nummer gekregen en vanaf nu gaat de post naar de tijdelijke brievenbus. En over de definitieve oplossing zei hij met een serieus gezicht: señora dat kan wel een jaar duren want we zijn in Spanje he? Siiiiii señor dat weten we intussen… 😂💃

In de weekenden wordt er nog steeds druk gejaagd. Intussen loop ik zelf ook maar met lampjes want er zijn momenten waarop er wel heel enthousiast geschoten wordt 😱. Jagers zijn niet altijd even blij dat wij daar lopen vermoed ik. Een señora met knipperlicht en een hond die uitgedost is als kerstboom om maar niet geraakt te worden terwijl zij moeten wachten totdat wij weer uit beeld zijn en dan klinkt er: panggg, pangggg, panggg. Vast weer een beestje minder….😉

In het dorp zijn er een heel aantal mensen die honden opvangen die aan hun lot worden overgelaten na de jacht en intussen hebben mensen hier al goed in de gaten dat wijzelf ook dol op honden zijn. Tja…. willen jullie honden adopteren zo kwam de vraag. Ach…. ons hart zegt natuurlijk: kom maar allemaal bij ons 🐕❤️. Toch hebben we ‘nee’ gezegd. Jules gaat altijd met ons mee maar met meerdere honden werkt dat niet. Dat zijn soms schurende situaties…..😱

El Refugio ligt op het platteland temidden van olijfgaarden. In de gaarde van onze buurman lopen momenteel wilde zwijnen. Op een ochtend keek ik uit mijn slaapkamerraam en daar stond ineens een zwijn op een paar meter afstand. Hij zag mij niet maar wat een joekel. Bij de buurman richt hij behoorlijk schade aan en ze mogen pas vanaf half oktober afgeschoten worden 🔫🐗. Intussen houdt Ronald voor de buurman zijn gaarde in de gaten en herstelt hij daar de schade die de zwijnen in de nacht aanrichten bij het irrigatiekanaal. Fijn om ook zo voor buren iets te mogen betekenen.

Wat ons opvalt is dat voor veel mensen het plaatje van Spanje is: zon, zee, strand, palmbomen 🌞🏖️🌴. De werkelijkheid kan niet verder weg zijn. Oh ja, de zon schijnt overvloedig, strand is ook ruimschoots aanwezig en palmbomen tref je ook. Alleen geestelijk gezien is het een totaal ander verhaal. De tentakels van de burgeroorlog reiken ook nog steeds ver en de gevolgen zijn tot op de dag van vandaag nog steeds voelbaar, zeker in de dorpen waar mensen bijvoorbeeld naast de verraders wonen van hun ouders die zijn omgebracht. We luisteren in de ontmoetingen naar verhalen van mensen en leren hierdoor ook steeds meer begrijpen van de cultuur.

In de afgelopen weken zijn we naar diverse steden geweest hier in de buurt om met mensen in gesprek te gaan over God en Zijn liefde voor mensen 💖. Wát een mooie ontmoetingen hebben we. We gaan meestal naar een park. Wat ons opvalt en wat ook bijzonder is, is dat sommige mensen in eerste instantie zeggen dat ze niets met het geloof hebben maar op het moment dat we doorvragen dat ze helemaal open komen en dat we dan zelfs voor ze mogen bidden en we zien dat ze geraakt worden door Gods liefde.

We hebben eigenlijk alleen maar mooie ontmoetingen. Het is bemoedigend, opbouwend, verrassend, humoristisch ook door de taalblunders en we vinden het ook heel leuk om samen te doen. We geloven dat God door ons heen zichtbaar is en willen uitreiken naar de mensen hier en Zijn liefde laten zien 💝.

We spreken regelmatig jonge moslims ook die zijn ‘overgezwommen’ uit diverse landen in Afrika. In Europa komend ontdekken ze dat de roze wolk toch wel erg tegenvalt. Vanuit onze veilige setting hebben we daar vaak een mening over maar al pratend ontdekken we toch ook een wereld van nood die er achter hun bravoure schuilgaat. Ook met hen hebben we vaak open gesprekken en mogen ook vaak ook voor hen bidden.

Ook hadden we een hele mooie ontmoeting met een jong voetbaltalent die vanuit een land in Afrika hier op proef is voor FC Granada. We ontmoetten elkaar in het park. Hij voelde zich alleen hier in een vreemd land en bleek een gelovige knul te zijn. We mochten hem bemoedigen, met hem bidden en hebben hem afgelopen zondag opgehaald om mee naar onze gemeente te gaan⚽⛪. Zulke ontmoetingen zijn natuurlijk pareltjes.

Tussen alle bedrijven door zijn we bij El Refugio de Dios ook het grote deel van de tuin aan het ontginnen van alle onkruid en distels. Dit deel was nog nooit aangepakt en intussen zijn we al een week of 10 bezig. Wat een monnikenwerkje 😉.  Bij de 100 kruiwagens met distels ben ik gestopt met tellen. Dat was intussen weken geleden…..😉

Een heel aantal uren per week zijn we hiermee bezig. Stapje voor stapje ontginnen. Soms komen we ook opeens distels tegen in ons eigen leven. Wat is het dan belangrijk om dit zelf onder ogen te zien, deze op te ruimen en ermee af te rekenen 🙏🏻.

Toen we in Vorden kwamen wonen deden we eigenlijk precies hetzelfde. Op de knieën stukje bij beetje destijds de hele tuin vrijgemaakt van onkruid en distels. Groot verschil is toch wel dat de grond hier van ‘beton’ is in dit seizoen maar…. het vordert gestaag 🎉. De tuin die hier direct naast het huis lag was ook een wildernis toen we het huis kochten en is intussen een groene oase geworden. Dat willen we natuurlijk graag met het overige deel ook realiseren zodat het voor ieder die hier komt ook een plek is om op adem te komen en te genieten van de natuur.

Naast de taallessen en alles wat we ondernemen is dit een heerlijke klus 👩🏻‍🌾👨🏻‍🌾. Gewoon een paar uurtjes onkruid verwijderen. Soms vorderen we in een paar uur maar een heel klein stukje door de harde grond maar door de weken heen ruimt het stevig op en hopen we dat we in de winter gras kunnen gaan zaaien en bomen bij planten om te vergroenen. En intussen loopt Ronald te broeden om iets bedenken voor irrigatie🌞.

Nou, dit was weer een stukje van ons leven hier. Dank jullie wel voor het meelezen, meeleven en alle lieve berichtjes. Daar genieten we enorm van ❤️.

Veel liefs,

Ronald en Ellen