Bovenstaande regel is van het refrein van een lied wat al vele jaren met ons meereist. Soms raken liedjes zomaar recht in je hart en dit lied schrijft erover hoe belangrijk het is om bij de dag te leven. De tekst en de link naar het lied willen we jullie niet onthouden omdat het zo treffend is. https://www.youtube.com/watch?v=FLSNM_dQ5k4&list=RDFLSNM_dQ5k4&start_radio=1

Necesitado me encuentro Señor (in mijn nood kom ik bij U Heer).
Ayúdame hoy yo quiero saber lo que debo hacer ( Help mij vandaag, ik wil weten wat ik moet doen)
Muestra el camino que debo seguir (Toon mij de weg die ik moet volgen Heer)
Señor por mi bien yo quiero vivir un día a  la vez (voor mijn bestwil wil ik één dag tegelijk leven)
Un día a la vez mi Cristo es lo que pido de Ti (Eén dag tegelijk, dat is wat ik van U vraag Heer)
Dame la fuerza para vivir un día a la vez ( Geef mij de kracht om één dag tegelijk te leven)
Ayer ya pasó mi Cristo y mañana quizás no vendrá (gisteren is al voorbij en morgen weten we niet of die zal komen)
Ayúdame hoy yo quiero vivir un día a la vez (help me vandaag om bij de dag te leven.
Tú ya viviste entre los hombres (U woonde onder de mensen)
Tú sabes Señor que hoy está peor es mucho el dolor (en U weet Heer dat het vandaag nog erger is en is zoveel pijn)
Hay mucho egoísmo y mucha maldad (er is zoveel egoisme en zoveel kwaad)
Señor por mi bien yo quiero vivir un día a la vez (Heer voor mijn bestwil, help me om bij de dag te leven)

Dit lied raakte ons bijna 20 jaar geleden al en heeft door de jaren heen gewerkt als een spiegel. Het leven bij de dag is iets wat niet altijd vanzelfsprekend is en dat zijn boeiende processen. Ronald is van zichzelf gericht op relatie en ik ben sterk taakgericht. Ik ben vernoemd naar mijn oma en één van mijn namen is Neeltje. Door de jaren heen werd dit vaak ‘functio’neeltje 😊als ik weer eens in de ‘Martha-modus’ stond. En het is waar: ik denk vaak bij alles: hoe kan ik het zo functioneel en efficiënt mogelijk doen. Ronald daarentegen gaat met een kop koffie zitten en wil graag eerst even afstemmen zodat we op dezelfde golflengte zitten en zelfs hij zegt met zijn relaxte insteek dat het hier wel erg langzaam gaat allemaal….. 😊

Wij komen al meer dan 30 jaar in Spanje waardoor wij het land toch redelijk goed kennen, maar als bezoeker ervaar je het land volstrekt anders dan als nieuwe bewoner. Dan kom je in de cultuur en in het echte settelen hele nieuwe uitdagende zaken tegen; situaties waarmee we eerder nooit te maken hebben gehad, maar nu dus wel. En tja, dan merk je wel dat de Nederlandse cultuur en mentaliteit toch echt heel anders is dan de Spaanse.

In dit nieuwe land krijgen we ineens een spiegel voorgehouden en zien we hoe Nederlands we zijn…… We komen uit een land waar overal een proces voor is en wonen nu net in een land waar het (in onze ogen dan) niet zo functioneel is….. oepssss dat is een flinke spiegel en soms ook echt even flink schakelen met onze Nederlandse hup- hup- hup-mentaliteit.

De keerzijde is dat mensen hier enorm behulpzaam zijn. Hier in het gebied waar wij wonen staan ze gelijk klaar en nemen alle tijd om dingen uit te leggen. Wat een prachtige houding. Sterk relatiegericht. Daar waar in NL veel dingen digitaal worden afgehandeld, service vaak ver te zoeken is en niemand verantwoordelijk gehouden wordt voor wat hij/zij doet kunnen we bijvoorbeeld hier naar de bank en staan mensen daar in de rij met een envelop met contanten die allemaal op het bureau van de bankbediende komen te liggen en waar deze zelfde bankbediende gewoon tussen de stapels contanten ontspannen erbij zit. Ook de hoeveelheid winkels waar je niet kunt pinnen is verfrissend, zelfs bij grote bedragen. En ja, dan laat je een klus bij het huis doen en wordt er gevraagd of we Caja A of Caja B betalen willen, wat betekent mét belasting of zónder belasting want dit laatste is hier standaard. Nou señor, doe maar op factuur mét belasting, dan worden we vreemd aangekeken. Dat doet niemand señora. Nee señor maar we vinden dat belangrijk… en met een vreemde blik en schouderophalen krijgen we dan een factuur…. 😊

Ook nemen ze uitgebreid de tijd om met iemand te praten. Staat er een hele rij bij de kassa te wachten, geen probleem, iedereen wacht gewoon en staat gezellig te kletsen. Niks geen agenda die leidend is, nee hoor, je staat nu te praten en dat is belangrijk. Dat is wennen en verfrissend tegelijk en daar komt de bekende spiegel weer om de hoek kijken: Heer, help me om bij de dag te leven en de planning die ik in mijn hoofd heb los te laten. Dat is belangrijk, daar gaat het om. Niet te ver vooruit kijken maar in ontspanning kijken hoe de dag komt. Boeiend, schurend en verfrissend tegelijk…..

Ook één van de dingen van het emigratieproces is de auto. Daar wij dachten dat we er waren met het ontvangen van het Spaanse kenteken kan het dus ook nog geschieden dat de verzekering je een offerte aanbiedt en zodra je akkoord geeft op hun offerte, zij aangeven dat ze er eerst nog over willen nadenken of ze jou wel als klant willen hebben. Dat had wat voeten in aarde. Twee offertes en beiden zeiden na een aantal dagen nadenken dat ze ons niet wilden hebben als klant. Ooohhh dat kan dus ook nog en daar begon het grote wachten….. Met (gebeds)hulp is het gelukkig goed gekomen en kunnen we sinds 2 dagen rijden. Wauw wat zijn we daar dankbaar voor. Een enorm cadeau ook dat precies in deze periode Deborah en Ruben met de kinderen hier waren. Sowieso de gezelligheid maar daardoor mochten we ook een aantal keren hun auto lenen om dingen te kunnen regelen. Echt God’s timing. Zij zijn gisteren weer naar NL vertrokken en het was heerlijk dat ze hier waren met de kids.

Mijn auto is intussen ook in Spanje aangekomen. Ook een elektrische. Tja… en España todo es diferente, dat blijkt maar weer want in het binnenland werkt de laadpas niet. Interessant. Dus….. op internet gekeken en ja hoor Elektromaps moest het worden. Daarmee zou je echt kunnen laden ook in het binnenland. Een pas aanvragen, enfin een week wachten, op een verkeerd adres bezorgd in een doos die ten minste 1000 passen kan herbergen, zonder begeleidend schrijven…..Interessant…. En dan het laden uitproberen. No, señor, no funciona. Es un disastre. Oohhhh wat fijn om te weten señor, en wat nu? Jaaaa, u hebt een speciale app nodig want de passen werken niet in het binnenland. Aaahhh wat fijn señor, dank u wel. Nou ja, stap voor stap komen we steeds iets verder en leren we het ook steeds meer over te geven en los te laten. Daar is Ronald beter in dan ik maar ik leer snel bij 😊.

Nog een mooi stukje over behulpzaamheid:

We hebben al ruim 4 jaar een adres wat alleen in de officiële documenten bestaat maar wat niemand kent, geen brievenbus en geen idee of we in de ruim 4 jaar dat we dit huis hebben ooit post hebben gehad 😊.

Gedurende de 4 jaar heb ik regelmatig navraag gedaan zowel in het dorp als bij de burgemeester. Wat voor post zouden we kunnen verwachten. Zouden we misschien ergens een brievenbus kunnen regelen. Toen we nog in NL waren, heb ik aan de burgemeester gevraagd of er een mogelijkheid is om post te kunnen ontvangen in de toekomst.  Geweldig hoe zij zich hard heeft gemaakt dat we een brievenbus in ons dorp mogen ophangen en wat we precies op de brievenbus moeten zetten. Ze heeft de postbode gebeld waar onze brievenbus zich zal gaan bevinden voor als er post komt en als het goed is kunnen we vanaf september post ontvangen. Geweldig toch?

Ook voor Jules is het aanpassen. Door de temperatuur zijn we in de ochtend buiten maar vanaf een uur of 12 wordt het zo warm dat we tot een uur of half 8 ’s avonds binnen zijn. De grond wordt dan ook letterlijk te heet onder de voeten waardoor hij niet buiten kan zijn. Ook dat is nieuw ritme vinden.

Naast alle praktische en culturele uitdagingen, die grote delen van onze dag innemen (omdat ze veel tijd kosten) zijn we ook dagelijks in gebed en in de aanwezigheid van onze Hemelse Vader om Zijn plan met ons in Spanje beter en verder in beeld te krijgen. We ontvangen veel bemoedigingen, ook in onze contacten met allerlei Spanjaarden hier. God is bezig om onze weg, ons avontuur in Spanje, verder vorm te geven. De komende weken hebben we apart gezet voor een periode van rust en een tijd van vasten en gebed, zodat we na de zomer onze eerste stappen kunnen gaan zetten. We zien uit naar verdere openbaring van Zijn plan met ons in Spanje. Fundamenteel bij wat we gaan doen is natuurlijk het goed spreken van de Spaanse taal waar we sowieso als eerste op inzetten. Ellen heeft 3 x per week les en Ronald is met diverse taalscholen in contact om vanaf half september fulltime taalstudie te gaan doen.

En om weer terug te komen op het bovenstaande lied:

Dame la fuerza va a vivir un día a la vez. Heer, geef me de kracht om bij de dag te leven. Precies dat is wat we nodig hebben inderdaad.

Ergens in de loop van september hopen we onze volgende blog te plaatsen. Nu gaan we zelf een periode in de luwte.

Veel liefs weer van ons uit een warm en droog Spanje, Ronald en Ellen